ثبت هزينۀ استهلاك دارايي هاي استهلاك پذير
دارايي هايي كه عمر مفيد آنها بيشتر از یک سال باشد، در دفاتر به عنوان دارايي بلند مدت يا دارايی ثابت ثبت مي شوند.
به غير از زمين، تمامي دارای های بلند مدت ديگر دارای عمر مفيد محدود مي باشند. بنابراين بهای تمام شده اين دارايی ها بايد طي دوران عمر مفيدشان به هزينه منظور شود.
به اين منظور در پايان هر سال مالي سهم مناسبي از بهاي تمام شده اين گونه دارايي ها به عنوان هزينه استهلاك در دفاتر ثبت مي شود.
برای تشریح نحوه ثبت هزينۀ استهلاك (هزينۀ استهلاك دارايي هاي استهلاك پذير)، به مثا ل بعد توجه نمايید.
مثال یک : شركت نیلو در ابتداي سال 1388 یک دستگاه خودرو به مبلغ 1500,000 ريال خريداري كرد.
عمر مفيد خودرو 10 سال و ارزش اسقاط آن (يعني مبلغي كه پس از اتمام عمر مفيد مي توان خودرو را به آن قيمت فروخت) 100,000 ريال مي باشد. ثبت هزينه استهلاك خودرو در پايان سال 1388 بصورت زير است:
حساب استهلاك انباشته وسايل نقليه، یک حساب كاهنده دارايي است كه در ترازنامه بعد از حساب وسايل نقليه درج مي گردد تا از بهاي تمام شده وسايل نقليه كسر شود و ارزش دفتري وسايل نقليه به دست آيد. حساب استهلاك انباشته یک حساب دائمي است بنابراين در پايان سال مالي بسته نمي شود و تا پايان عمر مفيد دارايي هر ساله هزينه استهلاك محاسبه و به آن افزوده مي شود.
در ادامه با مثالی به تشریح بیشتر این مبحث پرداخته می شود.