اصل محافظه كاري
ميثاقها يا اصول محدود كننده
ميثاقها يا اصول محدود كننده كاربرد مفروضات و اصول حسابداري را در چارچوب خاصي محدود مي سازند.
اصول محدود كننده 4 تا است:
یک – اصل فزوني منافع بر مخارج
دو – اصل اهميت
سه – اصل محافظه كاري
چهار – اصل خصوصيات صنعت
3 اصل محافظه كاري
محافظه كاري به اين معني است كه در شرايط ابهام، اعمال قضاوت براي انجام برآورد باید به نحوي صورت گيرد كه،
درآمدها يا دارايي ها بيشتر از واقع و هزينه ها يا بدهي ها كمتر از واقع ارائه نشود.
اصل محافظه کاری بدین معنی نیست که درآمد یا دارائی کمتر از واقع و هزینه بیشتر از واقع شناسائی و ثبت گردد.
بلکه به موجب اصل محافظه كاري، در شرايطی که ناچار از برآورد هستیم
باید برآوردها با احتیاط انجام شود تا خوش بینی غیر واقع بینانه بر گزارشات مالی حاکم نگردد.
برای مثال در موقع برآورد هزینه استهلاک، اگر پیش بینی مي شود که هزینه استهلاک دارائی بین 42 تا 46 میلیون ریال در سال است،
باید مبلغ 46 میلیون ریال ملاک قرار گیرد و اگر ارزش درآمد ارائه خدمات بین 25 تا 27 میلیون ریال برآورد مي شود، باید مبلغ 25 میلیون ریال ملاک ثبت قرار گیرد.
بدیهی است چنانچه قطعاً بدانیم هزینه استهلاک دارائی 42 میلیون ریال است حتما باید 42 میلیون ریال را به عنوان هزینه استهلاک ثبت نمائیم.
همینطور است برای درآمد ارائه خدمات که اگر مبلغ آن به طور قطع 27 میلیون ریال باشد، باید مبلغ 27 میلیون ریال ملاک ثبت قرار گیرد.
بنابراین فقط در شرایط ابهام که ناچار از برآورد هستیم اصل محافظه كاري کاربرد دارد.
اصل محافظه کاری بدین منظور مطرح شده است که برای استفاده کنندگان صورت های مالی امید واهی ایجاد ننماید.
محافظه كاري به اين معني است كه در شرايط ابهام، اعمال قضاوت براي انجام برآورد باید به نحوي صورت گيرد
كه درآمدها يا داراي يها بيشتر از واقع و هزينه ها يا بدهي ها كمتر از واقع ارائه نشود.