اصول حسابداری
اصول حسابداري قواعدي کلی است که حسابداران به عنوان مبناي اجراي کار در کلیه مراحل اجراي عملیات حسابداري مورد استفاده قرار می دهند و عبارتند از:
اصل بهاي تمام شده تاریخی
به موجب اصل بهاي تمام شده تاریخی، تمام رویدادهاي مالی به بهاي تمام شده در تاریخ وقوع ثبت و در صورتهاي مالی منعکس می شوند.
در به کارگیري این اصل، بهاي تمام شده دارائیها بر اساس قیمت نقد یا معادل قیمت نقد، اندازه گیری می شود.
در مواردي که یک قلم دارائی یا یک خدمت در ازاي واگذاري دارائی دیگري(به غیر از وجه نقد) تحصیل می شود، دارائیتحصیل شده به ارزش عادلانه(متعارف) یعنی معادل قیمت نقدي دارائی واگذار شده در دفاتر ثبت می شود.
اگر ارزش عادلانه(متعارف) دارائی واگذار شده به نحوي معقول قابل تعیین نباشد، ارزش عادلانه دارائی تحصیل شده مبناي ثبت قرار می گیرد.
یکی از نارسائیهاي عمده اصل بهاي تمام شده این است که ارزش دارائیها ي هر موسسه پس از گذشت مدتی ، تغییر می کند و به این ترتیب بهاي تمام شده تاریخی به عنوان مقیاس اندازه گیري منابع موجود، اعتبار خود را از دست می دهد.
اصل تحقق درآمد
بر اساس اصل تحقق، درآمدها بدون توجه به زمان دریافت وجه نقد مربوطه، در زمان تحقق شناسایی می شوند، معمولا زمانی درآمد تحقق یافته فرض می کنند که فرایند کسب سود کامل یا تقریبا کامل شده باشد.
فرایند کسب سود عبارت است از مجموعه اي از عملیات که از خرید مواد اولیه و سایر عوامل تولید تا تبدیل آنها به کالاي ساخته شده و نهایتا فروش محصولات و دریافت وجه آنها را در بر می گیرد.
اکثر مواقع زمان فروش کالا را زمان تکمیل چرخه کسب سود می دانند بنابر این در زمان فروش، درآمد را شناسایی می کنند.
نرم افزار حسابداری چگونه باعث رشد کسب و کارها می شود؟